వల్లభయ్య

వరుసగా వచ్చేదే వల్లభయ్య సమస్యలు” – ఒక హాస్యకథ తెలంగాణలోని భూదేవిపేట అనే చిన్న గ్రామంలో వల్లభయ్య అనే వ్యక్తి ఉండేవాడు. అతని జీవితం మొత్తం ఒకే లైన్లో సరిపోతుంది “ఏ పని చేసినా అతని దారిలో తప్పక అల్లరి జరుగుతుంది”…

వరుసగా వచ్చేదే వల్లభయ్య సమస్యలు” – ఒక హాస్యకథ

తెలంగాణలోని భూదేవిపేట అనే చిన్న గ్రామంలో వల్లభయ్య అనే వ్యక్తి ఉండేవాడు. అతని జీవితం మొత్తం ఒకే లైన్లో సరిపోతుంది “ఏ పని చేసినా అతని దారిలో తప్పక అల్లరి జరుగుతుంది” వల్లభయ్యకి వయసు నలభై దాటింది. పెళ్లి కాలేదు. పెళ్లి మాట వచ్చిందంటే దగ్గర్లో ఉన్న పెళ్లి బ్రోకర్లు కూడా నవ్వుకుంటూ,

“వల్లూ… నీ పెళ్లి అంటే అమ్మాయిలు కాదురా… మేమే భయపడతాం రెప్పలూ”అని ఆటపట్టించేవారు.

అతను అసలు తాను దురదృష్టవంతుడు అనుకుని కోపపడడు.“ఏం జరిగినా నన్నే నవ్వు తెప్పించడానికి ఈ లోకాన్ని దేవుడు పుట్టించాడు”

అని గర్వంగా అనుకునే టైపు.కథ మొదలవుతుంది ఒక పొద్దున్నే…

🌞 శుక్రవారం – అపశకునంతో ఉదయం

ఉదయం వల్లభయ్య కప్పు చాయ్ పట్టుకుని వెనుక ఆవరణకి వెళ్లి కూర్చుంటాడు. అద్దంలా ప్రశాంతంగా ఉంది అనుకునే సమయానికే, పక్కింటి కోడి పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి అతని కప్పులోకి నేరుగా  చింద్రాలు చింద్రాలు.“అయ్యో రామమ్మా చాయ్ నాకా, లేక కోడికా”అని వల్లభయ్య కేక వేసాడు.కోడి మాత్రం

“కొక్కోకో”అని జవాబిచ్చి వెళ్లిపొయింది.

అంతలో అతని అమ్మ, నర్సమ్మ, బయటకు వచ్చి:

“నీ ఆ దెయ్యం మాదిరిగానున్న ముఖం చూసి కోడి కూడా షాకయ్యుంటుంది రా”అని నవ్వింది.

🚲 సైకిల్ మీద ట్రాజెడీ – కామెడీ

వల్లభయ్యకి గ్రామంలో ‘సైకిల్ వల్లభయ్య’ అనే పేరు ఉంది. ఎందుకంటే అతను సైకిల్ తొక్కితే ఊరు మొత్తం ఓపికగా చూస్తుంటారు ఎప్పుడు పడతాడో అని ఆ రోజు కూడా అతను సైకిల్ ఎక్కి గ్రామ మార్కెట్‌కి బయలుదేరాడు. సైకిల్ తొక్కుతూ పాడుతూనే ఉన్నాడు “సైకిల్ మీదోడి… సొగసులోడిలేను… కాని పడితే మాత్రం శబ్దం పెద్దదిలే” అంతలో ఒక చిన్న మలుపు దగ్గర అతని సైకిల్ గాడిదతో ఢీ కొట్టింది.

సైకిల్ – ఒక వైపు

వల్లభయ్య – మరో వైపు

గాడిద – పక్కనే నిలబడి “ఎవరబ్బా నన్ను కొట్టింది?” అన్నట్టు చూస్తూ

గాడిద యజమాని:

“వల్లూ నీకు సైకిల్ పెట్టినవాడిని, గాడిద పెట్టినవాడిని, లేక దేవుడినైనా కట్టాలి రా”

అని కేక వేసాడు.వల్లభయ్య ఇంకా నేలపై నుంచే:

“నేను పడిపోవడం ఓకే, కానీ గాడిద నన్ను చూసి నవ్వింది చూశావా? ఇదే నా దురదృష్టం సార్”

గ్రామం నవ్వులతో మార్మోగిపోయింది.

🥘 మధ్యాహ్నం – వంటలో పేలుడు

మధ్యాహ్నం వల్లభయ్య తనే వంట చేసుకోవాలని అనుకున్నాడు. అమ్మ దేవాలయానికి వెళ్లింది.

“ఇవాళ నేనే గొప్ప కుక్ అవుతాను” అని అనుకున్నాడు.

వంటలో పెట్టింది ఏమిటంటే

కొర్ర రాగి అబ్బే

అని చెప్పి, వంటగదిలో మిశ్రమం కలిపి కాగితం మీద చూసిన రెసిపీతో చేసాడు.

కానీ అతను పంచదారను ఉప్పుగా పొరబడిపోయాడు.అది చిన్న పొరపాటు కాదు… మహాపరాభవం.అతను మొదటి ముద్ద తిన్న వెంటనే నోరు పెదవులు ఒక వైపుకి లాగేశాడు.

“అబ్బో ఈ రుచేంట్రోయ్” అని అరిచాడు.

అప్పుడే అతని మరిది రఘు ఇంటికి వచ్చి వాసన చూసి అన్నాడు“వల్లూ… నీ వంట వాసన చూస్తే తినకముందే నేను చనిపోతాను అనిపిస్తోంది.”

వల్లభయ్య కోపంగా “ఏదైనా కొత్తది ట్రై చేస్తే ఇలానే ఉంటుంది. మనిషి ఎదిగేది తప్పుల వల్లే”

అని తత్త్వం పేల్చాడు.రఘు నవ్వుతూ:

“నువ్వు ఎదగడానికి మేమంతా బలి కావాలా రా”

అన్నాడు.ఇద్దరూ అలా నవ్వుకుంటూ భోజనం చేయకుండా హోటల్‌కి వెళ్లాల్సి వచ్చింది.

💌 ప్రేమ లేఖ – అల్లరి

భూదేవిపేటలోని పోస్టుమాస్టర్ కుమార్తె అనితని వల్లభయ్య చాలా రోజులుగా చూసి ఇష్టపడుతున్నాడు.అతను కన్నాడిలో చూస్తే తనే తనకి “అయ్యో వల్లూ… నువ్వు రూపవతి నువ్వే అమ్మాయి ఏదైనా ప్రేమలో పడిపోతుంది”

అని సెల్ఫ్ మోటివేషన్ ఇస్తాడు. ఒకరోజు ధైర్యం చేసి అనితకు ప్రేమ లేఖ రాసాడు.కానీ… సమస్య ఏంటంటే, ఆ లేఖ అతను ఉంచిన చోట పక్కింటి మేక తీసుకెళ్లి తిన్నదిఅతను కేక వేస్తూ:

“అరెఱే నా ప్రేమకథకు మొదలుకాకముందే ‘మేకా’ నిలిపేసింది”అనిత తండ్రి పోస్టుమాస్టర్ దగ్గరికి వెళ్లి పిర్యాదు చేయాలనుకున్నప్పటికీ… ఆలోచించి వేసేశాడు.

“మేక దొంగిలించిన ప్రేమలేఖతో నా కుమార్తెని పెళ్లి చేసుకుంటానని అనుకుంటున్నావా నాయనా”

అని నవ్వుకున్నాడు. అనిత కూడా ఆ విషయం విని నవ్వేసింది.“ఎంత అమాయకంగా ఉన్నాడో” అని.

🏃‍♂️ సాయంత్రం – గ్రామ ఉత్సవం

సాయంత్రం గ్రామంలో మేళా, జాతర.

వల్లభయ్య కూడా బంగారు రంగు షర్ట్ వేసుకుని, నల్ల లుంగీ కట్టుకుని ముస్తాబై బయలుదేరాడు.

మేళాలో అతను మాయాజాలం చూస్తూ ముందువరసలో కూర్చున్నాడు.ఒక మాంత్రికుడు టోపీలోంచి పావురం తీస్తాడు.వల్లభయ్య ఆశ్చర్యపడి “అన్నా… ఇది నిజమా లేక పావురంతో ఏదైనా ఒప్పందం చేసుకున్నావా”అని అడిగాడు.

మాంత్రికుడు:

“ఓ సర్, మధ్యలో మాటలు ఆపండి. ఇది కళ!”

అన్నాడు.అంతలో మాంత్రికుడు రంగురంగుల పొగ కమ్మే స్టిక్ వెలిగించాడు.

పొగ వల్లాభయ్య ముఖంలోకి వచ్చి అతను పెద్దగా తుమ్మాడు.“అచ్చూూూూూ”

ఆ శబ్దంతో మాంత్రికుడి టోపీ ఎగరిపోయి పావురం పక్కగా ఎగిరింది.జనాలు నవ్వులతో అరుస్తున్నారు.

మాంత్రికుడు కోపంగా“ఇదిగో… నా షోని చెడ్డం చేసిందే నువ్వు రా”

వల్లభయ్య:

“నేను ఏమయ్యాను నా తుమ్ము కూడా స్పెషల్ ఎఫెక్ట్ అయ్యిందిగా”

అని గర్వంగా అన్నాడు.

🍛 రాత్రి – భోజనంలో మరో అల్లరి

జాతరలో పులిహోర, ధద్దోజనం, దోసెలు—all unlimited.

వల్లభయ్య పెడలేని ఆకలి. తింటూ తింటూ పక్కనే ఉన్న చిన్న పిల్లాడిని చూసి“బాబూ… నీ ప్లేట్‌లో ఉన్న బజ్జీలు ఇవ్వవా”అని అడిగాడు.

పిల్లాడు:

“అయ్యా… గుర్తుందా? మీరు నా సైకిల్ తాకి గతవారం పడిపోయారు. ఇప్పుడూ నన్ను పడేస్తారేమోనని భయంగా ఉంది”

అని భయంతో తన తల్లి వెనుక దాక్కున్నాడు.

వల్లభయ్య ఆశ్చర్యపడి:

“సైకిల్ మీద నాకే డేంజర్… నీకు కాదు రా బాబూ”

అని చెప్పినా, పిల్లాడు నమ్మలేదు.అదే సమయంలో పక్కనే ఉన్న మనోరంజని గేమ్‌లో టార్గెట్ కొడితే బహుమతి ఇస్తారు.వల్లభయ్య కూడా ప్రయత్నించాడు.కానీ అతను విసిరిన బంతి టార్గెట్‌ను కాదు బహుమతులు ఉంచిన షెల్ఫ్‌ను కొట్టేసి అన్నీ నేలపాలు చేసింది గేమ్ యజమాని:

“రా వల్లూ… నువ్వు బాణసంచాకన్నా ప్రమాదకరంగా ఉన్నావ్”అని చేతులు జూపాడు.

🌜 అర్ధరాత్రి – అకస్మాత్తుగా హీరో

ఇంటికి విల్లన్‌లా తిరిగి వచ్చిన వల్లభయ్య అలసిపోయి పడుకున్నాడు.ఆ రాత్రి పక్కింటి ఇంట్లో చిన్న అగ్నిప్రమాదం జరిగింది.జనం కేకలు.

వల్లభయ్య బయటికి వచ్చి “ఏమైంది” అని అడిగాడు.ఆ చిన్న ఇల్లులో మంటలు పెద్దవిగా ఉన్నాయి. పిల్లలు ఏడుస్తున్నారు.అదే సమయంలో వల్లభయ్యకు ఒక్కసారిగా ధైర్యం వచ్చింది.

“ఇప్పుడు నేను పడితే ఏమవుతుంది? ఏదీ కాదు కానీ నేను నిలబడ్డా ఇంకొకరి ప్రాణం కాపాడుతుంది.”

అని అనుకున్నాడు.అతను ఇంట్లోకి దూకి, పిల్లల్ని బయటికి తీసుకెళ్లాడు.మంటల్లోంచి వాళ్ల బొమ్మల్ని కూడా తీసుకొచ్చాడు.జనం ఆశ్చర్యంతో:

“వల్లూ నువ్వే హీరో రా నేడు”

అని కేక వేశారు.

పోస్టుమాస్టర్ కూడా వచ్చి:

“నువ్వు చేసిన ధైర్యం గొప్పది. మా అనిత కూడా చూసింది. నీ మీద అభిప్రాయం మారింది.”

అన్నాడు.అనిత చిరునవ్వు ఇచ్చింది.

వల్లభయ్య ఛాతీ ఉప్పొంగిపోయింది.

🌅 మరుసటి రోజు – హ్యాపీ ఎండ్

మరుసటి రోజు గ్రామంలో అందరూ వల్లభయ్యని హీరోలాగా చూశారు.చాలామందే అతని కథను చెప్పుకున్నారు.వల్లభయ్య కూడా సైకిల్ మీదే వెళ్లాడుఈసారి నిజంగా పడిపోకుండా అనిత ఇంటి దగ్గర ఆగి నవ్వుతూ “ఒక్క కప్పు చాయ్అన్నాడు.

అనిత తండ్రి లోపల నుంచి:

“అయ్యా… చాయ్ కాకపోయినా, మా ఇంటికి వచ్చినంత పని. నిన్న చూపిన ధైర్యం అనితకు కూడా నచ్చింది.”అన్నాడు.అనిత లజ్జతో తలను వంచింది.

వల్లభయ్య ముఖం మొత్తం వెలిగిపోయింది.

“ఇదిగో! నా దురదృష్టం కూడా నాతో సరదాగా ఉండి, చివరికి అదృష్టంగా మారింది”అని నవ్వాడు.

గ్రామం మొత్తం అదే నవ్వుతో మార్మోగిపోయింది.

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *