ఆనందపురం అనే చిన్న ఊరిలో అనిత అనే అమ్మాయి ఉండేది. చదువులో తెలివైనది, అందంగా ఉండేది. కానీ ఆమె హృదయం చాలా సున్నితంగా ఉండేది. అనిత ఎప్పుడూ పెద్ద కలలు కనేది – మంచి చదువులు పూర్తి చేసి తన తల్లిదండ్రులకు గర్వకారణం కావాలని. ఆ ఊర్లోనే అర్జున్ అనే అబ్బాయి ఉండేవాడు. అతను చాలా సాదాసీదాగా, కానీ మంచి మనసుతో అందరితో కలిసిపోయేవాడు. క్రీడలలో బాగా రాణించేవాడు. పాఠశాల నుండి కాలేజీ వరకు ఇద్దరూ ఒకే ఊర్లో ఉన్నా, ఎక్కువగా మాట్లాడుకునే అవకాశం రాలేదు. ఒకసారి ఊరి గ్రంథాలయంలో జరిగిన సాంస్కృతిక కార్యక్రమంలో ఇద్దరూ కలుసుకున్నారు. అనిత గానం చేస్తూ పాట పాడింది. అర్జున్ కవిత చెప్పాడు. ఆ క్షణం నుంచే ఒకరికొకరిపై ఆకర్షణ మొదలైంది.
రోజులు గడుస్తున్న కొద్దీ వారి మధ్య స్నేహం పెరిగింది. పుస్తకాలు, సినిమాలు, కలలు – అన్నీ పంచుకునేవారు. అనిత తన కలలలో ఒక పెద్ద డాక్టర్ కావాలని చెప్పింది. అర్జున్ తనకు స్పోర్ట్స్ కోచ్ కావాలనే ఆశ ఉందని చెప్పాడు. మెల్లగా ఆ స్నేహం ప్రేమగా మారింది. కానీ ఇద్దరికీ భయం – తల్లిదండ్రులు అంగీకరిస్తారా? సమాజం ఏమంటుంది?
ఒకరోజు అర్జున్ ధైర్యం చేసి అనితకు అన్నాడు:
“అనితా, నీతో మాట్లాడకుండా ఒక్కరోజు గడవడం నాకు కష్టంగా ఉంది. ఇది స్నేహం కంటే ఎక్కువ. నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను.”
అనిత కళ్లలో నీళ్లు మెరిపించాయి. “అర్జున్, నేనూ నిన్ను ఇష్టపడుతున్నాను. కానీ మన ముందున్న అడ్డంకులు చాలా ఉన్నాయి. చదువులు, కుటుంబం, భవిష్యత్తు… ఇవన్నీ ఎలా ఎదుర్కొందాం?”
ఆ రోజు నుండి వారి ప్రేమ మరింత బలపడింది. అనిత తన చదువులో రాణించింది. అర్జున్ రాష్ట్రస్థాయి క్రీడాకారుడిగా ఎంపికయ్యాడు. వారు ఒకరిని మరొకరు ప్రోత్సహిస్తూ ముందుకు సాగారు.
కానీ ఒక పెద్ద పరీక్ష వచ్చింది. అనిత తల్లిదండ్రులు ఆమెకు పెళ్లి గురించి ఆలోచించడం మొదలుపెట్టారు. ఆమెకు మంచి డాక్టర్ వరుడు చూడాలని నిర్ణయించారు. అనిత తల్లిదండ్రులకు అర్జున్ గురించి చెప్పగానే, వారు తీవ్రంగా వ్యతిరేకించారు.
“అతను క్రీడాకారుడు, నీ చదువుకు తగిన జోడీ కాదు. నీ భవిష్యత్తు చెడిపోతుంది” అని అన్నారు.
అనిత కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది. కానీ అర్జున్ మాత్రం వెనకడుగు వేయలేదు. “నీ తల్లిదండ్రుల ఆశలను గౌరవిస్తాను. కానీ నేను కూడా నీకు తగిన వ్యక్తినే అని వారికి నిరూపిస్తాను” అన్నాడు.
అతను కష్టపడి జాతీయస్థాయి పోటీలో పాల్గొని బంగారు పతకం సాధించాడు. అనిత వైద్య విద్యలో మొదటి ర్యాంక్ సాధించింది. ఇద్దరూ తమ లక్ష్యాలను చేరుకున్నారు.
ఇలా సంవత్సరాలు గడిచాయి. చివరికి అనిత తల్లిదండ్రులు అర్జున్ నిజాయితీ, కృషి చూసి ఒప్పుకున్నారు. వారి ప్రేమను అంగీకరించారు.
వారి వివాహం ఊరిలో ఘనంగా జరిగింది. ఆనందపురం ప్రజలందరూ హాజరయ్యారు. అనిత డాక్టర్గా, అర్జున్ క్రీడల కోచ్గా తమ జీవితాన్ని సమాజానికి అంకితం చేశారు.
ప్రేమకు అడ్డంకులు ఉన్నా, నిజమైన విశ్వాసం ఉంటే అది ఎప్పటికీ గెలుస్తుందనేది వారి కథ నిరూపించింది.
Leave a Reply